خرد نامه

ان الحسين مصباح الهدي و سفينه النجاه

Fri, 09 Feb 2007 00:56:00 GMT

ان الحسين مصباح الهدي و سفينه النجاه

به زودي با مطالب جديد برمي گردم

Fri, 20 Oct 2006 09:53:00 GMT

به دليل مشكلات كاري چند وقتي نمي توانم به وبلاگ سربزنم. اما قول مي دهم به زودي با مطالب جديدي برگردم. حتما حتما

به اميد ديدار

خودتان قضاوت كنيد!!!!!!!!!!!!

Sun, 24 Sep 2006 17:48:00 GMT

اول حيف ديدم كه يك عكس جالب از رهبران اروپا را براي تماشا و قضاوت شما در وبلاگ قرار ندهم.حتما اين عكس را ببينيد. چه كساني بر دنيا حكومت مي كنند.

و اما مورد دوم تبليغ تلويزيوني برنامه كشف ايران كه راديو 4 بي بي سي پخش كرد. اين را هم حتما ببيند كه در دنيا درباره ما چگونه تبليغ مي كنند. قضاوت با خودتان

يادي از يك شهيد

Thu, 21 Sep 2006 23:15:00 GMT

به مناسبت آغاز هفته دفاع مقدس مناسب ديدم يادي كنم از عموي شهيدم. شهيد محسن دورانديش

شهيدي كه خود را وقف اسلام و انقلاب كرده بود و عاقبت در روز هشتم آذر ماه سال 1360 به آرزوي ديرين خود دست

يافت. آخرين نامه اين شهيد بزرگوار كه بيست روز قبل از شهادت بر روي تكه كاغذي نوشته و اخيرا بدستمان رسيد

را جهت ملاحظه شما بزرگواران در وبلاگ قرار دادم. از همه شما عزيزان تقاضا دارم نظرات ارزنده خود را از من دريغ ننمائيد.

يادش گرامي و راه او پر رهرو باد.

تك بيتي بسيار زيبا

Thu, 07 Sep 2006 22:22:00 GMT

در ازدحام اين همه كفتار و خوك و گرگ

من مومنم به حادثه جمعه بزرگ

چقدر باور داريم؟

Sat, 02 Sep 2006 18:08:00 GMT

راز جز با رازدان انباز نيست راز اندر گوش منکر راز نيست

امروز صبح يکي از دوستانم پيام کوتاهي برايم فرستاده بود به اين مضمون «براي سلامتي امام زمان 10 صلوات بفرست و اين پيام را براي 10 نفر ديگر بفرست ان شاء الله تا نيمه شعبان خبر خوبي در پيش داري»
خوب من 10 صلوات را فرستادم و بعد اين پيام را براي 10 نفر از دوستان نيز فرستادم. اما دقايقي بعد يکي از دوستان که از او توقع هم نداشتم پيام زد که فلاني خرافاتي نباش.
به فکر افتادم که خرافات يعني چه؟
کجاي صلوات فرستادن خرافات است؟ و يا اين که تا نيمه شعبان خبر خوبي در پيش است؟
کدام خبر بهتر از خود نيمه شعبان.
و مگر نه اين که شيعه هر ساعت و هر دقيقه و هر ثانيه بايد منتظر آمدن مولايش باشد.
بله ، قبول دارم پيش بيني کار درستي نيست، اما منتظر بودن چه؟ آن هم خرافات است؟
به نظر من ما يا منتظر واقعي نيستيم يا آمدن آقا را باور نداريم. ما اصلا مفهوم انتظار را نفهميده ايم. ما اصلا نفهميده ايم که آقا هست و دارد با ما زندگي مي کند و همچون خورشيد پشت ابر به شيعيانش فايده مي رساند.
و شايد هم فرستادن 10 صلوات براي سلامتي کسي که هرچه ما داريم همه ار برکت وجود اوست براي بعضي ها خيلي سخت است؟

تا نگردي آشنا زين پرده رازي نشنوي گوش نامحرم نباشد جاي پيغام سروش

عظمت نماز و پيامدهاى سبك شمردن آن

Fri, 01 Sep 2006 15:46:00 GMT

چند روز پيش در مورد نماز و سبک شمردن آن در کتاب فلاح السائل سيد بن طاوس به حديثي برخورد کردم که برايم بسيار تکان دهنده بود، حيف ديدم که براي شما دوستان بزرگوار آن را در وبلاگ قرار ندهم.
و اما اين هم ترجمه حديث:
«با حذف اسناد از سرور زنان ، فاطمه ، دختر سرور پيامبران - كه درودهاى خداوند بر او و بر پدر بزرگوار و شوى گرامى و پسران اوصياء او باد! - نقل مى كنم كه وى از پدر بزرگوارش حضرت محمّد (ص ) پرسيد اى پدر جان ! سزاى هر مرد و زنى كه نماز را سبك بشمارد، چيست ؟ فرمود: اى فاطمه ، هر كس چه مرد باشد و چه زن ، نمازش را سبك بشمارد، خداوند او را به پانزده مصيبت گرفتار مى نمايد: شش چيز در دار دنيا، و سه چيز هنگام مرگ ، و سه چيز در قبرش ، و سه چيز در قيامت هنگام بيرون آمدن از قبر.
امّا مصيبتهايى كه در دار دنيا بدان مبتلا مى گردد:
نخست اينكه : خداوند، خير و بركت را از عمر او برمى دارد.
دوّم اينكه : خداوند، خير و بركت را از روزى اش برمى دارد.
سوّم اينكه : خداوند - عزّوجلّ - نشانه صالحان را از چهره او محو مى فرمايد.
چهارم اينكه : در برابر اعمالى كه انجام داده اجر و پاداش به او داده نمى شود.
پنجم اينكه : دعاى او به سوى آسمان بالا نمى رود و مستجاب نمى گردد.
ششم اينكه : هيچ بهره اى در دعاى بندگان شايسته خدا نداشته و مشمول دعاى آنان نخواهد بود.
و امّا مصائبى كه هنگام مرگ به او مى رسد:
نخست اينكه : با حالت خوارى و زبونى جان مى دهد.
دوّم اينكه : گرسنه مى ميرد.
سوّم اينكه : تشنه جان مى سپارد، به گونه اى كه اگر آب تمام رودخانه هاى دنيا را به او بدهند، سيراب نگشته و تشنگى اش برطرف نخواهد شد.
و امّا مصيبتهايى كه در قبرش بدان گرفتار مى گردد:
اوّل اينكه : خداوند فرشته اى را بر او مى گمارد تا او را در قبر نگران و پريشان نموده و از جايش بركَنَد.
دوّم اينكه : خداوند گور را بر او تنگ مى گرداند.
سوّم اينكه : قبرش تاريك مى شود.
و امّا مصائبى كه در روز قيامت ، هنگام بيرون آمدن از قبر، بدان مبتلا مى شود:
نخست اينكه : خداوند فرشته اى را بر او مى گمارد تا در حالى كه مردم به او مى نگرند، او را به رو بر زمين بِكَشَد.
دوّم اينكه : سخت از او حساب مى كشند.
سوّم اينكه : خداوند هرگز نظر [رحمت ] به او ننموده و [از بديها] پاكيزه اش نمى گرداند، و براى او عذاب دردناكى خواهد بود.»

مردن بر روي پا بهتر است از زندگي بر روي زانو

Sun, 27 Aug 2006 22:53:00 GMT

بر زمين كربلا باريد و رفت لاله در ويرانه ها كاريد و رفت

تا قيامت قطع استبداد كرد موج خون او چمن ايجاد كرد

سر ابراهيم و اسماعيل بود شرح آن اجمال را تفصيل بود

تيغ بهر عزت دين است و بس مقصد او حفظ آئين است و بس

خون او تفسير اين اسرار كرد ملت خوابيده را بيدار كرد

تيغ چون لا، از ميان بيرون كشيد از رگ ارباب باطل خون كشيد

رمز قرآن از حسين آموختيم ز آتش او شعله ها افروختيم

اي صبا اي پيك دور افتادگان اشك ما را بر مزار او رسان

(اقبال لاهوري)

ميلاد امام حسين (عليه السلام) بر شما مبارك باد.

شعر

Fri, 25 Aug 2006 13:43:00 GMT

اي دهنده عقلها فرياد رس تا نخواهي تو نخواهد هيچ كس

هم طلب از توست و هم آن نيكويي ما كه ايم اول تويي آخر تويي

هم بگو تو هم تو بشنو هم تو باش ما همه لاشيم با چندين تلاش

مثنوي ، دفتر ششم ، ابيات 1438-1440

هر كسي بر خلقت خود مي‌تند. (مولوي)

Thu, 24 Aug 2006 12:38:00 GMT

بگو: هركس به فراخور خويش كار مي‌كند و پروردگار

شما دانا تر است كه چه كس رهيافته تر است.

(قرآن كريم، سورة اسراء /84)

امسال كه به حق به نام نامي‌ «پيامبراعظم» (صلي الله عليه و آله و سلم) نامور گرديده است براي همگان پيامها و الهام‌ها دارد؛ از همين رو انتظار مي‌رود كه هركس به فراخور خويش نيز كنش يا واكنشي داشته باشد.

«پيامبراعظم»، محمد (ص) كه هم او «عبد الله » است و هم «رسول الله» است؛ برگزيده پروردگار جهان است و به گزيدة جهان و جهانيان.

و او پيام آور «رحمت» براي بشريت است؛ او پيامبري است كه معجزه‌اش «كتاب» است و كتابش معجزه است، همين كتابي كه با نام خداوندي آغاز مي‌شود كه خود «رحمان» و «رحيم» است.

«خواندان» نخستين فرمان اوست و در زمرة اولين آياتي است كه نازل مي‌شود. البته خواندني كه سرآغاز و رويكرد آن به اسم « رب» باشد و آن « رب كريم»‌ بل «رب اكرمي» كه آفريدگار «انسان» است. همان پروردگاري كه به يمن «قلم» انسان را از تاريك‌خانة ناداني به فضاي باز و روشن دانايي رهنمون مي‌شود.

اما افسوس كه از همان سپيده دم بعثت و آغاز رسالت ناجنس مردماني بد گوهر سر به سركشي برداشتند، هم «پيام» و هم «پيامبري»‌ او را دروغ شمردند و نه تنها از از روش و منش او كه «هدايتگري» و «پرهيزگاري» و «رحمت» و«محبت» بود، روي گرداندند كه بازدارندة ديگران نيز گرديدند؛ و در ستيزه جويي و لجاجت تا آنجا پاي فشردند كه بر لب و دندان مباركش سنگ ستم زدند و در نامردمي كوتاهي نكردند اما او بر جاي «نفرين»، دعا كرد و گفت: «خداوندا بر اينان ببخشاي زيرا كه نمي‌داندد.»

باري گذشت روزگار آموخت كه:

سنگ بد گوهر اگر كاسة زرين بشكست قيمت سنگ نيفزايد و زر كم نشود

***

اگر بتوان، به بهانه‌اي، رفتار نارواي اعراب جاهلي را توجيه كرد؛ آيا براي تمدن غرب، يا غرب متمدن در اين روزگار هيچ عذر و بهانه‌اي باقي مي‌ماند؟!

آن هم پس از آن كه پي برد كه «محمد پيامبري است كه از نو بايد شناخت» و متنبه شد و اعتراف كرد كه «بايد به پيشگاه محمد و قرآن عذر تقصير آورد.»؟

راستي چرا پس از آن رهيافت و اين تنبه و اعتراف باز هم برخي از مطبوعات غربي – كه بايد منادي و مدافع فرهنگ و ادب باشند. – بي فرهنگي مي‌كنند و به ساحت قدسي پيامبر اعظم اسائة ادب روا مي‌دارند؟!

آيا در پشت صحنة اين كردارهاي نابه‌هنجار دست‌هاي پليد با انگيزه‌هاي «شيطاني – صهيونيستي» در كار است كه دگر باره خواهان افروختن آتش جنگ‌هاي صليبي‌اند؟

راستي اگر چنين نيست پس انگيزة اين جنگ افروزي‌ها، خشونت طلبي‌ها، تحقيرها و توهين‌ها، بدگوهري‌ها و بي فرهنگي‌ها چه مي‌تواند باشد؟

البته بر اهل خرد پيداست كه اسلحة فرومايگان، سخن زشت است و سخن هركس نمايندة طبع و طينت اوست يعني:

كاسة چيني كه صدا مي‌كند خود صفت خويش ادا مي‌كند

شگفتا! اسائة ادب به ساحت قدسي پيامبري روا مي‌دارند كه در كتاب كريمي كه رهاورد پيامبري اوست؛ «رحمت»، «هدايت»، «حق»، «برهان»، «نور»، «قلم»، «حكمت»، «موعظة حسنه»، «جدال احسن»، «تعقل»، «تدبر»، «نظر»، «ايمان»، «يقين»، «علم»، «عمل صالح» و مفاهيم و حقايقي از اين دست بر صدر مي‌نشيند و اين همه براي آن است كه نسيم «حيات طيبه» بر جان و جهان‌ها وزيدن گيرد.

عجبا! مرتكب جسارت به شخصيت پيامبري مي‌شوند كه اهل تورات و انجيل را به نيكي فرمان مي‌دهد و از بدي باز مي‌دارد و پاكيزه‌ها را بر آنان حلال و ناپاك‌ها را بر آنان حرام مي‌گرداند و بار تكليف‌هاي گران و بند‌هايي را كه بر آنان بسته است از آنان بر‌مي دارد.

به راستي آيا عقل سليم و فطرت پاك بي‌حرمتي به خاتَم و خاتِم پيامبران الهي روا مي‌دارد؟! يا حتي يك متفكر ، دانشمند و يا يك انسان معمولي؟

بي حرمتي به او يعني بي حرمتي به همة پيامبران كه بنيان گذاران تمدن‌هاي بزرگ‌اند و تمدن امروز با همة زيباييهايش مرهون همت و هدايت آنان است.

اين پيام آور بزرگ الهي خود تمدن عظيمي را بنا كرده است كه چهره‌هاي درخشان و بزرگ و برجسته‌اي چون سلمان و ابوذر، ابوعلي سينا و ابوريحان، ابن رشد و ابن هيثم، فخر رازي و غزالي، فردوسي و سعدي، خيام و حافظ، ابن خلدون و ابن عربي، شيخ اشراق و شيخ طوسي، خواجه نصير الدين و صدر المتألهين، علامة حلي و علامة مجلسي، علامة اميني و علامة طباطبايي و ... به جهان عرضه داشته است كه هر كدام مفخر نوع انسان به شمار مي‌روند و در سازمان و ساختمان كاخ تمدن نقش بارز و برجسته‌اي داشته‌اند گويا نمايندگان «جاهليت جديد» كه مبتني بر هوا و هوس است و خود كامگي و خود محوري، به دفاع از بتهاي ذهني كه خود ساخته و پرداخته‌اند مي‌خواهند چنان پيامبري را زنداني و آماج اتهام خويش سازند؛ بدان اميد كه گوش‌هاي حق نيوش آواي آسماني او را نشنوند و چشم‌هاي حق بين از شوق ديدار حقيقت محمدي باز مانند.

بي گمان در چنين هنگامه‌اي بردانشوران ، نويسندگان و هنرمنداني كه براي خود تعهدي اسلامي يا انساني قائل اند ؛ فرض از كه با دانش و هنر خويش نقاب از چهرة حقيقت برگيرند و قداست قلم را پاس دارند و بشريت تشنة معنويت را بدين شريعة زلال معرفت رهنمون باشند. و امت اسلامي را كه اينك در بند گزند دٍژخيماني است كه نقاب دموكراسي، ليبراليسم، حقوق بشر و آزادي بر جهره دارند. – به وحدت و رحمت فراخوانند، وحدت با دست زدن به آن رشتة استوار و پايدار الهي كه رهاورد و رسالت آن پيامبر اعظم است. و براي عزت و عظمت امت اسلام همة همت و توان خويش را به كار گيرند.

به يقين يكي از اسباب اين عزت، بيداري و پايداري موحدانه است و استواري در برابر بد خواهان و بيگانگان با انجام دادن كار شايسته است يعني ان كه به مهر دست در دست هم نهيم و مهين بزرگ خويش را كه قلمرو اسلام است به «اسلام آباد» تبديل كنيم.